اصطلاح Ad hoc که از زبان لاتین گرفته شده است به‌معنای “برای کاربرد اختصاصی” است.این عبارت عموما در مورد راه ‌حلی استفاده می‌شود که برای حل یک مشکل خاص یا انجام وظیفه‌ای ویژه طراحی شده باشد و قابل تعمیم به‌صورت یک راه‌حل عمومی نباشد و امکان تطبیق دادن آن با مسایل دیگر وجود نداشته باشد. یک شبکه ادهاک، اتصالی است که تنها به‌مدت یک جلسه برقرار می‌شود و نیاز به ایستگاه پایه ندارد. در عوض، هر دستگاه متصل به شبکه، دیگر دستگاه‌های واقع در یک محدوده خاص را پیدا می‌کند و این دستگاه‌ها یک شبکه بین خود ایجاد می‌کنند. از سوی دیگر دستگاه‌ها با ارسال پیام، گره‌های هدف را در خارج از محدوده تعریف شده جستجو می‌کنند. امکان برقراری ارتباط بین چندین گره مختلف وجود دارد. به این ترتیب، شبکه‌های ادهاک گوناگون به‌یکدیگر متصل می‌شوند. سپس پروتکل‌های مسیریابی، اتصالات پایداری را بین این گره‌ها ایجاد می‌کنند، حتی اگر گره‌ها متحرک باشند. از جمله کاربران شبکه‌های ادهاک می‌توان به پلی‌استیشن سونی اشاره کرد که از اتصالات ادهاک برای ایجاد شبکه بی‌سیم بین چند بازیکن (که همگی در یک بازی شرکت می‌کنند) اشاره کرد. پس از پایان بازی، اتصال بی‌سیم بین کاربران قطع می‌شود.