لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل :  word (..doc) ( قابل ويرايش و آماده پرينت )
تعداد صفحه : 10 صفحه

 قسمتی از متن word (..doc) : 
 

‏1
‏2
‏قديم ترين آثار زبان ايران
‏مورخان اسلامي نوشته‏­‏اند نخستين کسي که به زبان پارسي سخن گفت «کيومرث» بود و معلوم است که اين سخن افسانه‏­‏اي بيش نيست. اما آن‏­‏چه تا امروز از روي آثار صحيح و تاريخي به دست آمده است قديم‏­‏ترين کلامي از زبان ايراني که در دست ما مي‏­‏باشد همان سخنان اشو زرتشت سپيتمان است که در سرودهاي ديني «گاثه» مندرج است و بعد از آن قسمت‏­‏هاي قديم اوستا که غالب آن‏­‏ها نيز نظم است نه نثر؛ گاثه به زباني است که آريايي‏­‏هاي هند نزديک بدان زبان کتاب‏­‏هاي ديني و ادبي قديم خود را تأليف و نظم نموده‏­‏اند، نام کتاب زردشت چنان که گذشت «اوپستاک» بود و گاهي از آن کتاب به عبارت «دَين» تعبير مي‌شده است. مخصوصا در کتاب پهلوي «بندهش» به جاي اوستا همه جا «دين» آمده است و خط اوستايي را هم بدين مناسبت «دَينْ دِپيوَريه» گويند، يعني خط دين و در «دينکرت» و ساير کتاب‏­‏ها هرجا که گويد «زردشت دين آورد» مرادش اوستا است.
‏ديگر کتيبه‏­‏هايي است که از هخامنشيان باقي مانده است که مهم‏­‏ترين آن‏­‏ها کتيبه‏­‏ي بهستان (= بيستون) مي‏­‏باشد و ما اينک اشاراتي به مجموع کتيبه‏­‏هاي سنگي و سفالي مي‏­‏نماييم :
‏ 1- در شهر پازارگاد يا پاسارکاد عبارتي بوده است به خط ميخي که : «من، کورش، پادشاه هخامنشي‏­‏ام» و نيز مجسمه‏­‏اي از زير خاک در 1307 به اهتمام پروفسور هرتسفلد بيرون آمده و بر آن اين سطور نبشته است: «من، کورش، شاه بزرگم»
‏ 2- کتيبه‏­‏ي بيستون