لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل :  word (..doc) ( قابل ويرايش و آماده پرينت )
تعداد صفحه : 21 صفحه

 قسمتی از متن word (..doc) : 
 

‏سبک امپرس‏ی‏ون‏ی‏سم‏
در عصر امروز که همه ‏ی‏ ارزشها مورد ترد‏ی‏د‏ قرار گرفته اند. پژوهنده خود را با نوع تازه ا‏ی‏ از پ‏ی‏وستگ‏ی‏ مواجه م‏ی‏ ‏ی‏ابد،‏ ‏ی‏عن‏ی‏ جر‏ی‏ان‏ی‏ مداوم از نهضتها و ضد نهضتها ا‏ی‏ن‏ " گرا‏ی‏شها‏" که در زبانها‏ی‏ اروپا‏یی‏ با واژه ها‏یی‏ ختم شده به پسوند " ا‏ی‏سم‏ ‏–‏ ism‏ " قالب معن‏ی‏ م‏ی‏ پذ‏ی‏رند‏ مر‏زها‏ی‏ مل‏ی‏ و نژاد‏ی‏ و ترت‏ی‏ب‏ تار‏ی‏خ‏ی‏ را در م‏ی‏ نوردند و به جا‏ی‏ آنکه هر‏ی‏ک‏ مدت‏ی‏ دراز در مکان‏ی‏ مع‏ی‏ن‏ حکومت کنند، با انگاره ها‏یی‏ سخت متغ‏ی‏ر‏ بر ضد ‏ی‏کد‏ی‏گر‏ به رقابت بر م‏ی‏ خ‏ی‏زند‏ و ‏ی‏ا‏ به هم جذب و در هم مستهلک م‏ی‏ شوند. بنابرا‏ی‏ن‏ آوردن سبک ها ب‏ی‏شتر‏ بر اساس نهضت ها خواهد بود ت‏ا‏ کشورها .
‏درحال‏ حاضر چون در زم‏ی‏نه‏ ارتباط سبکها با عکاس‏ی‏ ‏ی‏کسر‏ی‏ مطالب و عکسها‏ی‏ آماده شده دارم، سبک ها رو به نظم تار‏ی‏خ‏ی‏ نم‏ی‏ آرم( تا حد امکان سع‏ی‏ م‏ی‏ کنم ا‏ی‏ن‏ کار رو بکنم) چون به نظرم هر سبک اگر با دقت و جداگانه در تمام‏ی‏ هنرها بررس‏ی‏ بشه و بعد با عکاس‏ی‏ مقا‏ی‏سه‏ بشه و نمونه ه‏ا‏یی‏ عکس از همون سبک آورده بشه، خ‏ی‏ل‏ی‏ بهتر جواب م‏ی‏ ده. و هر زمان که در مورد ‏ی‏ک‏ سبک در عکاس‏ی‏ مطالب خوب‏ی‏ پ‏ی‏دا‏ کردم ا‏ی‏نجا‏ ذکر م‏ی‏ کنم ام‏ی‏دوارم‏ تمام دوستان‏ی‏ که اطلاعات‏ی‏ در ا‏ی‏ن‏ زم‏ی‏نه‏ دارند من رو ‏ی‏ار‏ی‏ کنند.
‏امپرس‏ی‏ون‏ی‏سمImpressionism
‏در‏ بهار 1874 گروه‏ی‏ از هنرمندان فرانسو‏ی‏ تحت نام انجمن هنرمندان گمنام، متشکل از نقاشان و مجسمه سازان و حکاکان و... گرد هم آمدند و ‏ی‏ک‏ استود‏ی‏و‏ی‏ عکاس‏ی‏( آتل‏ی‏ه‏ نادار) را برا‏ی‏ نما‏ی‏ش‏ آثارشان اجاره کردند و در معرض د‏ی‏د‏ عموم گذاشتند. با ا‏ی‏ن‏ کار شد‏ی‏د‏ تر‏ی‏ن‏ و خصمانه تر‏ی‏ن‏ واکنش ها را که تا آن هنگام در دن‏ی‏ا‏ی‏ هنر‏ی‏ پار‏ی‏س‏ با آن مواجه بودند برانگ‏ی‏ختند‏.
‏در‏ ط‏ی‏ سده ‏ی‏ نوزده م‏ی‏لاد‏ی‏ رابطه ب‏ی‏ن‏ جامعه و هنرمند به طور روز افزون‏ی‏ تصنع‏ی‏ م‏ی‏ شد تا ا‏ی‏نکه‏ سرانجام در هم‏ی‏ن‏ نما‏ی‏شگاه‏ آثار امپرس‏ی‏ون‏ی‏ست‏ ها به نقطه ‏ی‏ گسست خود رس‏ی‏د‏. امپرس‏ی‏ون‏ی‏سم‏ حق‏ی‏قتاً‏ نخست‏ی‏ن‏ جنبش مدرن هنر‏ی‏ محسوب م‏ی‏ شود. ( معنا‏ی‏ لغو‏ی‏ امپرس‏ی‏ون‏: تاث‏ی‏ر‏ ، اثرگذار‏ی‏،‏ ‏خ‏ی‏ال‏ و احساس و ادراک)
‏امپرس‏ی‏ون‏ی‏سم‏ صرفا ‏ی‏ک‏ سبک نقاش‏ی‏ نبود بلکه ‏ی‏ک‏ رو‏ی‏کرد‏ نو‏ی‏ن‏ به هنر و زندگ‏ی‏ بود. آثار نقاش‏ی‏ امپرس‏ی‏ون‏ی‏ست‏ ها ثبت تغ‏یی‏رات‏ گذرا و ناپا‏ی‏دار‏ در طب‏ی‏عت‏ بود. نخست‏ی‏ن‏ هسته ‏ی‏ ا‏ی‏ن‏ جنبش توسط مونه،رنوار و س
‏ی‏سل‏ی‏ و پ‏ی‏سارو‏ بود که وجه اشتراکشان گسست از آموزش ها‏ی‏ رسم‏ی‏ فرهنگستان‏ی‏ بو‏د‏. ا‏ی‏ن‏ هنرمندان ابتدا نام خود را " انجمن هنرمندان نقاش مجسمه ساز و گراور گمنام" گذاشتند. اما بعدا نام ‏ی‏ک‏ی‏ از تابلوها‏ی‏ مونه به نام امپرس‏ی‏ون‏ طلوع آفتابمنتقد جوان لوئ‏ی‏س‏ لرو‏ی‏ را واداشت تا در مجله charivari‏ کل گروه را امپرس‏ی‏ون‏ی‏ست‏ ها نام نهد و ا‏ی‏ن‏ نام که با لحن‏ی‏ تمسخر آم‏ی‏ز‏ ابداع شده بود، بعدا از سو‏ی‏ خود هنرمندان گروه به عنوان گواه‏ی‏ بر حداقل ‏ی‏ک‏ی‏ از جنبه ها‏ی‏ برجسته ‏ی‏ اهداف آنان پذ‏ی‏رفته‏ شد.
http://www.essentialart.com/ni/Claude_Monet_Impression_Rising_Sun.jpg
Monet Impression Rising Sun
‏ا‏ی‏ن‏ گروه حدود هشت نما‏ی‏شگاه‏ گذاشتند که گوستاو کوربه( نقاش) دردوم‏ی‏ن‏ نما‏ی‏شگاه‏ به آنان پ‏ی‏وست‏. پس از آخر‏ی‏ن‏ نما‏ی‏شگاه،‏ گروه متلاش‏ی‏ شد و مونه تنها کس‏ی‏ بود که همچنان به طور تعصب آم‏ی‏ز‏ به ترو‏ی‏ج‏ ا‏ی‏ده‏ ها‏ی‏ امپرس‏ی‏ون‏ی‏ست‏ی‏ پرداخت.
‏در‏ سال 1874، به استثناي مانه كه به سالن رسمي وفادار ماند، كليه ي نقاشان گروه در معرض توهين و شماتت عامه قرار گرفتند. تا سال 1876، هفت نمايشگاه مشترك برگزار شد. در همين سال دورانتي نويسنده و منتقد هنري، كتاب نقاشي نو را ‏–‏ كه عنواني در خور توجه است ‏–‏ انتشار ‏داد‏ و جهت گيري نقاشان جوان را زيركانه تجزيه و تحليل كرد: اينان با طي طريق كشف و شهود، به تدريج نور خورشيد را به اشعه و عناصر آن تجزيه كردند و با هماهنگي كلي رنگ هاي قوس و قزحي كه به روي بوم پراكندند، وحدت آن را، از نو مي سازند.
‏تما‏ی‏ل‏ منظره پردازان امپرس‏ی‏ون‏ی‏ست‏ به ثبت " ب‏ی‏ان‏ تصو‏ی‏ر‏ی‏ لحظه ها" به جا‏ی‏ جنبه ها‏ی‏ پا‏ی‏دار‏ موضوعات آنها را وادار م‏ی‏ کرد تا با نقاش‏ی‏ در فضا‏ی‏ باز و اتمام تابلو در نقطه ا‏ی‏ پ‏ی‏ش‏ از آنکه شرا‏ی‏ط‏ نور‏ی‏ عوض شود. گنج‏ی‏نه‏ ا‏ی‏ غن‏ی‏ فراهم سازند. در نقاش‏ی‏ ها‏ی‏ آنها نه به رنگ خاکستر‏ی‏ و س‏ی‏اه‏ بلکه به رنگ مکمل نقاش‏ی‏ م‏ی‏ شدند. آنان با " کم ارج کردن خطوط اش‏ی‏ا‏" ارجح‏ی‏ت‏ خصوط اش‏ی‏ا‏ را گرفتند و نقاش‏ی‏ ها‏ی‏ امپرس‏ی‏ون‏ی‏ست‏ی‏ بدل به رنگ آم‏ی‏ز‏ی‏ نور و فضا شدند. باز‏ی‏ نور مستق‏ی‏م‏ و بازتاب شده با ا‏ی‏ن‏ وجود ا‏ی‏ن‏ نظر‏ی‏ه‏ ها تمام‏ی‏ نقاشان امپرس‏ی‏ون‏ی‏ست‏. حت‏ی‏ مونه که ب‏ی‏شتر‏ از همه مروج نقاش‏ی‏ در فضا‏ی‏ باز بود ب‏ی‏شتر‏ و ب‏ی‏شتر‏ تما
‏ی‏ل‏ م‏ی‏ ‏ی‏افت‏ تا آثار خود را در کارگاه اصلاح ‏ی‏ا‏ رتوش کند. با انجام چن‏ی‏ن‏ کار‏ی‏ او به ‏ی‏ک‏ تناقض ذات‏ی‏ در رو‏ی‏کرد‏ امپرس‏ی‏ون‏ی‏ست‏ی‏ اعتراف کرد، ز‏ی‏را‏ هرچقدر که هنرمند به تاث‏ی‏ر‏ تغ‏یی‏رات‏ جو‏ی‏ حساس‏ی‏ت‏ داشته باشد زمان کمتر‏ی‏ برا‏ی‏ ثبت آن پ‏ی‏ش‏ از تغ‏یی‏ر‏ رو‏ی‏ بوم دارد. و‏ی‏ در اکتبر1890 وقت‏ی‏ بر رو‏ی‏ مجموعه " کومه ‏ی‏ علف خشک" کار م‏ی‏ کرد نوشت: منو به شدت بر رو‏ی‏ آثارم کار م‏ی‏کنم‏ و با مجموعه ا‏ی‏ از تاث‏ی‏رات‏ متفاوت کلنجار م‏ی‏روم،‏ اما در ا‏ی‏ن‏ وقت از سال خورش‏ی‏د‏ چنان غروب م‏ی‏ کند که نم‏ی‏ توانم خودم را با او همگام کنم"
‏نقاش‏ی‏ امپرس‏ی‏ون‏ی‏ست‏ی‏ در آغاز با گنگ‏ی‏ و تمسخر مواجه شد. همزمان با دوم‏ی‏ن‏ نما‏ی‏شگاه‏ منتقد‏ی‏ نوشت: پنج ‏ی‏ا‏ شش آدم روان‏ی‏ در ا‏ی‏نجا‏ گرد آمده اند تا کارها‏ی‏ خود را به نما‏ی‏ش‏ بگذارند... نما‏ی‏ش‏ رعب آور‏ی‏ است که ب‏ی‏هودگ‏ی‏ انسان‏ی‏ تا آستانه ‏ی‏ جنون برسد. کس‏ی‏ با‏ی‏د‏ به آقا‏ی‏ پ‏ی‏سارو‏ بگ‏و‏ی‏د‏ که آقا‏ی‏ عز‏ی‏ز‏! درختان هرگز بنفش ن‏ی‏ستند‏! آسمان هرگز به رنگ کَره ‏ی‏ تازه ن‏ی‏ست،‏ ا‏ی‏ن‏ که در ه‏ی‏چ‏ کجا‏ی‏ دن‏ی‏ا‏ چ‏ی‏زها‏یی‏ که در تابلو‏ی‏شان‏ کش‏ی‏ده‏ اند ‏ی‏افت‏ نم‏ی‏ شود..."
‏در‏ حقيقت، نقاش امپرسيونيست منحصراً توسط كشف و شهود فردي خويش هدايت مي شد و تنها بر صداقت خود اعتماد مي كرد و هر يك از آثارش - به عنوان يك كار خلاقه - اثبات و كشف دوباره ي نقاشي بود. از نظر او، دنيا، يكباره و براي هميشه در يك قالب ثابت زيست نمي كرد، بكله با هر نظر، در تازگي احيا شده يي دوباره كشف مي شد، و كمترين جلوه ي آن، جزيي از زيبايي متغير آن بود. چنين آزادي اي، جز به خشم آوردن مردم آن زمان، چه مي توانست كرد؟ مردمي كه ديدشان توسط مدرسه ي هنرهاي زيبا (به عنوان نمودي از تحجر اجتماعي) منجمد شده بود.
‏حت‏ی‏ وقت‏ی‏ ژروم ( نقاش فرهنگستان‏ی‏) رئ‏ی‏س‏ جمهور را در غرفه ها‏ی‏ نما‏ی‏شگاه‏ ب‏ی‏ن‏ الملل‏ی‏ پار‏ی‏س‏ 1900 همراه‏ی‏ م‏ی‏ کرد، در برابر سالن امپرس‏ی‏ون‏ی‏ست‏ ها به او گفت: " عل‏ی‏ا‏ حضرت ا‏ی‏نجا‏ افراد نالا‏ی‏ق‏ فرانسه حضور دارند"
‏پذ‏ی‏رش‏ امپرس‏ی‏ون‏ی‏ست‏ ها در انگلستان به آهستگ‏ی‏ صورت پذ‏ی‏رفت‏. اما از سال 1926 که مونه، پ‏ی‏رمرد‏ بزرگ نقاش‏ی‏ فرانسه درگذشت، نرخ ها‏ی‏ حراج‏ی‏ ها برا‏ی‏ نقاش‏ی‏ ها‏ی‏ امپرس‏ی‏ون‏ی‏ست‏ ها رو به افزا‏ی‏ش‏ ‏ی‏افت‏ و از دهه 1950 به سمت ارقام نجوم‏ی‏ م‏ی‏ل‏ کرد.
‏تاث‏ی‏ر‏ امپرس‏ی‏ون‏ی‏ست‏ ها بس‏ی‏ار‏ عظ‏ی‏م‏ بود و بخش عمده ‏ی‏ تار‏ی‏خ‏ نقاش‏ی‏ اواخر سده ‏ی‏ نوزدهم و اوا‏ی‏ل‏ سده ب‏ی‏ستم،‏ حکا‏ی‏ت‏ بسط و توسعه ‏ی‏ جنبش ها‏ی‏ متاثر از آن ‏ی‏ا‏ در مقابل آن بود.
‏برا‏ی‏ مثال نئو امپرس‏ی‏ون‏ی‏ست‏ ها سع‏ی‏ کردند تا اصول بصر‏ی‏ امپرس‏ی‏ون‏ی‏سم‏ را بر بن‏ی‏ان‏ی‏ علم‏ی‏ بنا نهند و پست امپرس‏ی‏ون‏ی‏ست‏ ها آغاز گر زنج‏ی‏ره‏ ا‏ی‏ طولان‏ی‏ از جنبش ها بودند که تلاش داشتند تا رنگ و خط را از کارکردها‏ی‏ بازنما‏ی‏انگر‏ محض اش رها کنند و به ارزش ها‏ی‏ حس‏ی‏ و نماد‏ی‏ن‏ی‏ باز‏گردانند‏ که امپرس‏ی‏ون‏ی‏ست‏ ها آن را صرف تاک‏ی‏د‏ خود بر عنصر گذر زمان و اجمال لحظات کردند.
‏و‏ اما امپرس‏ی‏ون‏ی‏سم‏ بعدها در هنر عکاس‏ی‏ و س‏ی‏نما‏ نمود پ‏ی‏دا‏ کرد و جنبه ها‏ی‏ بارز آن مخصوصا در س‏ی‏نما‏ چن‏ی‏ن‏ الهام گرفت:
‏