لینک دانلود و خرید پایین توضیحات
دسته بندی : وورد
نوع فایل :  word (..doc) ( قابل ويرايش و آماده پرينت )
تعداد صفحه : 19 صفحه

 قسمتی از متن word (..doc) : 
 

1
‏آنزیم
‏مهمترین گروه از ‏پروتئینها ‏هستند که انجام واکنشهای بیوشیمیایی و سرعت بخشیدن به آنها را بر عهده دارند و به ‏همین دلیل این ترکیبات کاتالیزگرهای زیستی نامیده می‌شوند که به عنوان کاتالیزگرهای ‏یاخته‌ای نیز معروفند.
‏مقدمه
‏آنزیمها ترکیباتی هستند که می‌توانند ‏سرعت ‏واکنش ‏را تا حدود 107 ‏برابر افزایش دهند. آنزیم مانند یک کاتالیزگر ‏غیر آلی میزان واکنش را با پایین آوردن ‏انرژی فعال سازی واکنش ‏لازم برای انجام ‏واکنش تسریع می‌کند و برخلاف آن انرژی فعال سازی را با جایرگزین کردن یک سد انرژی ‏فعال سازی بزرگ با یک سد انرژی سازی کوچک پایین می‌آورد. انجام سریع یک واکنش در ‏موقعیت آزمایشگاهی به شرایط ویژه‌ای مانند ‏دما ‏و ‏فشار ‏بالا ‏نیاز دارد. لذا باید در یاخته که شرایط محیطی در آن کاملا ثابت است و انجام چنین ‏واکنشهایی بسیار کند است، مکانیسمی دقیق وجود داشته باشد. این عمل بوسیله آنزیمها ‏صورت می‌گیرد.
‏کاتالیزورها ‏در واکنشها بدون تغییر می‌مانند، ولی آنزیمها مانند سایر ‏پروتئین‌ها ‏تحت شرایط مختلف پایدار نمی‌مانند. این مواد در اثر حرارت بالا و ‏اسیدها ‏و ‏قلیاها ‏تغییر می‌کنند. کاتالیزورها تاثیری ‏در تعادل واکنش برگشت پذیر ندارند، بلکه فقط سرعت واکنش را زدیاد می‌کنند تا به ‏تعادل برسند. آنزیم‌ها با کاهش انرژی فعال سازی (activation) ‏سرعت واکنش شیمیایی را ‏افزایش می‌دهند.
3
‏آنزیمها مولکولهای پروتئینی هستند که دارای یک یا چند محل ‏نفوذ سطحی (جایگاههای فعال) هستند که سوبسترا یعنی ماده‌ای که آنزیم بر آن اثر ‏می‌کند، به این نواحی متصل می‌شود. تحت تاثیر آنزیمها ، سوبسترا تغییر می‌کند و به ‏یک یا تعدادی محصول تبدیل می‌شود.
‏تاریخچه
‏کشف آنزیمها در واقع به پژوهشهای وسیع ‏پاپن ‏و ‏پرسوز ‏وابسته بود. آنان در سال 1833 موفق شدند از ‏جو سبز شده ‏ترکیبی را به نام مالت ‏کشف کنند که ‏نشاسته ‏را ‏به ‏قند ‏مبدل می‌ساخت و این ترکیب را دیاستاز ‏نامیدند که امروزه به نام ‏آنزیم آمیلاز ‏معروف است. چند سال بعد ‏شوان ‏برای نخستین بار ‏آنزیم پپسین ‏را که موجب گوارش گوشت می‌شد، ‏کشف کرد و همین طور ادامه پیدا کرد اما وکونه نخستین کسی بود که آنزیم را بجای ‏دیاستاز بکار برد.
‏سیر تحولی و رشد
‏بیشتر تاریخ ‏بیوشیمی ‏، تاریخ تحقیق آنزیمی است. کاتالیز بیولوژیکی برای اولین بار در اواخر قرن 18 طی ‏مطالعات انجام شده بر روی هضم گوشت توسط ترشحات معده انجام شد. بعد بوسیله تبدیل ‏نشاسته ‏به ‏قندهای ساده توسط ‏بزاق
3
‏ادامه یافت. « ‏لویی ‏پاستور » ‏گفت که تخمیر قند به ‏الکل ‏توسط ‏مخمر ‏بوسیله خمیر مایه کاتالیز می‌شود.
‏بعد از پاستور ، « ‏ادوارد بوخنر » ‏ثابت کرد که تخمیر توسط ‏مولکولهایی تسریع می‌گردد که بعد از جدا شدن از سلولها ، همچنان فعالیت خود را ‏ادامه می‌دهند. « ‏فردریک کوهن » ‏این مولکولها را "آنزیم" ‏نامید.
‏جداسازی و کریستالیزه کردن آنزیم « اوره آز » در سال 1926 توسط « ‏جیمز سامند » ‏منجر به رفع موانع در مطالعات ‏اولیه ‏آنزیم شناسی ‏گردید.
‏ساختار آنزیمها
‏آنزیمها ماهیتی پروتئینی دارند و ساختار بعضی ساده یعنی از ‏یک ‏زنجیره پلی پپتیدی ‏ساخته شده‌اند و بعضی ‏الیگومر هستند. ساختار بعضی از آنزیمها منحصرا از واحدهای ‏اسید ‏آمینه ‏تشکیل یافته اما برخی دیگر برای فعالیت خود نیاز به ترکیبات غیر پروتئینی ‏دارند که به نام گروه پروستتیک معروف است و این گروه می‌تواند یک ‏فلز ‏یا یک ‏کو آنزیم ‏باشد و با آنزیم اتصال محکمی را ‏برقرار می‌کنند. بخش پروتئینی آنزیم (بدون گروه پروستتیک) آپوآنزیم نام دارد و ‏مجموع آنزیم فعال از نظر کاتالیزوری و کوفاکتور مربوطه هولوآنزیم نام دارد.
‏طبقه بندی آنزیمها
‏آنزیمها را از نظر فعالیت کاتالیزی به شش گروه اصلی ‏تقسیم می‌کنند.
4
‏اکسید و ردوکتازها :
‏واکنشهای اکسید و احیا (‏اکسایش ‏–‏ کاهش) را ‏کاتالیز می‌کند (دهیدروژناز).
‏ترانسفرازها : ‏انتقال عوامل ویژه‌ای ‏مانند آمین ، فسفات و غیره را از مولکولی به مولکول دیگر به عهده دارند و مانند ‏آمینو ترانسفرازها که در انتقال گروه آمین فعال هستند.
‏هیدرولازها : ‏واکنشهای آبکانتی را ‏کاتالیز می‌کنند. مانند پپتیدازها که موجب شکسته شدن پیوند پپتیدی می‌شوند.
‏لیازها : ‏موجب برداشت گروه ویژه‌ای ‏از مولکول می‌شوند. مانند دکربوکسیلازها که برداشت ‏دی‌اکسید ‏کربن ‏را برعهده دارند.
‏ایزومرازها : ‏واکنشهای تشکیل ایزومری ‏را کاتالیز می‌کنند. مانند راسه ماز که از L- ‏آلانین ترکیب ایزومریD- ‏آلانین را ‏می‌سازد.
‏لیگازها : ‏آنزیمهایی هستند که باعث ‏اتصال دو مولکول به یکدیگر و ایجاد ‏پیوند ‏کووالانسی ‏بین آنها می‌شوند. مانند استیل کوآنزیم A ‏سنتتاز که موجب سنتز ‏استیل کوآنزیم A ‏می‌گردد.